Moederdag roosjes

Recepten

Een lekker dessertje met ingrediënten die je mogelijks op dit moment allemaal in huis hebt. Eentje dat fancy’er en ingewikkelder oogt dan het eigenlijk is en waarmee je gegarandeerd scoort bij elk dessert-type. Kleine kinderhandjes kunnen zelf (voor moederdag?) zonder probleem meehelpen mét garantie dat je keuken geen slagveld wordt! Klinkt ideaal toch?

Dit roosjes-gerecht is momenteel mijn favoriete dessertje. Bladerdeeg, warme appels en kaneel vormen een perfecte combinatie. Je kan er zelf een ‘luxe’ versie van maken door de roosjes te bestrooien met bloemsuiker en er een bolletje (soja)ijs bij te serveren.

Voor +- 6 bladerdeeg roosjes:

  • Bladerdeeg: in Albert Heijn kan je vierkanten bladerdeeg kopen, deze is handiger dan een ronde
  • 0.5l appelsap
  • 3 appels
  • 100gr kristalsuiker  + 2el
  • 1tl kaneelpoeder

Start met je oven voor te verwarmen op 190°. Snijd de appels in dunne maantjes (ongeschild) en kook de appelsap met de suiker. Eens de appelsap kookt, voeg je de appel-maantjes er aan toe. Laat ze koken tot ze zacht zijn (zo’n 5tal minuutjes). Giet ze nadien af in een vergiet en laat ze even afkoelen (anders is het best warm als je ze straks vastneemt). 

Ondertussen meng je 2el suiker met 1tl kaneelpoeder in een klein kommetje. Zo, nu zijn we klaar om de roosjes te maken. Snijd de bladerdeeg in stroken van zo’n 3 à 4 cm breed. Schik hierop de appelmaantjes zodat ze nog een klein beetje bovenuit de bladerdeegstrook komen (met de rode rand van de appel naar boven) en laat ze met elkaar overlappen. Bestrooi de appels met het kaneel-suiker mengsel en plooi de bladerdeeg toe. Zorg ervoor dat ook hier de appeltjes er bovenaan nog wat uitkomen piepen. 

Rol nu de bladerdeeg voorzichtig op (van links naar rechts – of omgekeerd). Leg ze op een stukje bladpapier in een muffin bakplaat en bak zo’n 30 minuutjes (afhankelijk van het bladerdeeg en je oven). 

IMG_2240

img_2392-1.jpg

 

IMG_2263.JPG

Vegan Talk: meet Elyne & haar lasagne

Recepten, Vegan Talk

Iedereen doet iets voor een reden. Dat is in de keuze voor veganisme niet anders.

Als we bekijken waarom we kiezen voor een veganistische eetstijl, dan kunnen we de drijfveren opdelen in 4 grote groepen: gezondheid, dieren, milieu en medemens (bron: evavzw.be).

Ik vind het enorm boeiend om te spreken met mensen over veganisme, hun drijfveren en over hun weg naar het veganisme. Het mooie is dat elk verhaal anders is. Getint door andere gebeurtenissen en gekleurd door andere prioriteiten in hun drijfveren.

Meet Elyne

We go way back, tot in de tijd van de eerste schoolfuif en bijhorende eerste kus, ’s nachts bellen naar de radio en een kledingstijl die we uit ons geheugen willen verbannen. Elyne blijft een vaste waarde in mijn vriendenkring. Met haar vinnige humor, haar jeugdige flair, haar feeling voor fashion en haar tonnen respect voor dieren.

Op een mooie avond, met een glaasje wijn, spraken we over haar pad naar het veganisme en haar drijfveren. Ze kookte voor ons haar favoriete gerecht: een groenten lasagne. Als statement dat lasagne niet doorgaans met kaassaus en gehakt gemaakt moet worden. Als statement dat we, als veganisten, ook klassiekers kunnen eten, dat we niet hele dagen enkel sla eten en veganisme geen dieet is, maar een levenswijze.

“Sommige mensen denken soms dat je dingen niet meer mag eten. Ik mag alles eten, ik kies ervoor om geen dierlijke producten te eten.  Ik eet andere lekkere dingen en mis niets.”

Elyne kookt

Hoe lang eet je al veganistisch?

Het verliep geleidelijk aan. Het was al heel lang dat we (zij en haar partner) minder vlees aten. Na een tijd besloten we om thuis helemaal geen vlees meer klaar te maken, maar we vroegen onze vrienden niet hun menu aan te passen als we op bezoek kwamen en ook de keuze van restaurants veranderden we niet. Toen we ons meer zijn gaan verdiepen in het vegetarisme en veganisme beseften we hoe slecht vlees en vis wel niet was niet voor de mens, dieren en milieu. De stap die we ruim een jaar geleden maakten om helemaal over te stappen naar een veganistische eetstijl was dan voor ons ook een logische stap.

“Het enige waar ik nu spijt van heb, is dat we niet vroeger al de overstap gemaakt hebben.”

Vanuit welke overweging heb jij gekozen voor een veganistische eetstijl?

Voor ons is de hoofdreden de dieren en het milieu. Na veel gelezen te hebben en documentaires (zoals Forks over knifes en What the health) gezien te hebben is het overduidelijk dat het ook beter is voor onze gezondheid. Wat er op ons bord ligt staat los van hoe het er in slachthuizen aan toe gaat. Mensen weten dit vaak niet en zien enkel een stuk biefstuk. Wat voor leed dat stukje veroorzaakt heeft, of hoeveel schade het aangericht heeft aan het milieu staan ze niet bij stil.

We kweken dieren voor de vleesindustrie. We doen dit veel te snel, op een veel te kleine oppervlakte, soms in een slechte hygiëne. Die dieren hebben een miserabel leven en dan beslissen wij ook nog eens wanneer ze sterven. Door vlees te eten steun je dat en het geeft me geen goed gevoel. Het beslissen over de dood van een andere soort zou je nog kunnen plaatsen omdat het de way of life is. Maar we sluiten ze op en doden vaak heel jonge dieren. Het is toch niet omdat wij toevallig verder geëvolueerd zijn dat wij mogen beslissen dat andere soorten een miserabel leven moeten lijden? Gewoon omdat je zin hebt in een stukje vlees?

Wat met de klassieke voedingsdriehoek die zegt dat we vlees en zuivelproducten moeten eten?

Dat wordt inderdaad zo meegegeven in scholen en opvoeding. Je mag niet vergeten dat er een volledige industrie achter zit waar geld mee gemoeid is. Je moet voldoende voedingsstoffen eten, maar het is niet gezegd dat die enkel kunnen komen uit dierlijke producten.

Onderzoek heeft al meermaals aangetoond dat kanker minder voorkomt bij mensen die geen dierlijke producten eten.

Of iemand kanker krijgt al dan niet zit voor een stuk in onze genen, maar wordt ook bepaald door hoe je leeft, onze leefomgeving én wat je eet. Dat genetische heb je niet in de hand, maar of je het voedt door het eten van vlees wel. Die keuze maak je zelf.

Waar ben je het meeste van verschoten toen je je verdiepte in veganisme?

In het hele gebeuren van koemelk. Geen enkele soort op deze planeet drinkt melk als volwassene van een andere soort. Heb je al eens een volwassen giraf aan een uier van een koe zien hangen? Het is misschien een raar beeld, maar het is even onnatuurlijk als wij die koemelk drinken. Koeien geven melk dat bedoeld is voor hun kalfjes, niet voor de mens. Het zit vol groeihormonen, oestrogeen en het lokt acne uit. Daarnaast kunnen de uiers ontsteken waardoor er in de melk ook vaak etter zit. De melk wordt wel gezuiverd uiteraard, maar niet in die mate dat alles weg is.

“Het is simpel, volwassen mensen hebben geen koemelk nodig, we zijn volgroeid.”

Een teveel aan calcium kan zorgen voor dunnere botten, wat leidt tot snellere botbreuken. Er zit trouwens voldoende calcium in noten, zaden en allerlei groenen. Wat je nodig hebt, haal je dus niet per se uit melk.

Daarnaast moeten we afstappen van het feit dat koeien zomaar melk geven, want dat is niet het geval (net als bij de mens). Koeien worden kunstmatig zwanger gemaakt, ze kalven en na enkele dagen wordt hun kalfje al weggenomen. Om op zijn beurt te dienen als melkkoe of om naar het slachthuis gestuurd te worden.

Als je er bij stil staat, is het zo een gek idee om melk te drinken.

Voel je lichamelijk een verschil?

Zeker! En dat verschil voelde ik al heel snel. Ik had vroeger regelmatig last van een opgeblazen gevoel, zeker na het eten van kaas. Zelfs al was er geen dierenleed mee gemoeid, zou ik dierlijke producten mijden alleen al voor die reden. Het opgeblazen gevoel woog op mijn comfort en mijn fitheid en ik zag niet meteen een verband. Maar sinds ik een vegan eetstijl heb, is de link heel duidelijk en heb ik dit opgeblazen gevoel helemaal niet meer.

Daarnaast zijn we beide wat afgevallen ondanks dat ik eigenlijk best wel veel eet. Enkele kilo’s verliezen zonder het gevoel te hebben dat ik op dieet ben, wie kan daar tegen zijn?

Tot hoever rijkt je vegan lifestyle? Lezen/kleding/make up/…

Afgelopen jaar hebben we veel gelezen over het veganisme als eetstijl. Een volgende stap voor mij zou inderdaad zijn dat ik bewuster omga met kleding, make-up enz. Al probeer ik dat wel al te doen. Zo koop ik geregeld producten van Yves Rocher, Rituals of Lush. Deze merken doen geen testen op dieren.

Wat is je favoriet restaurant?

We eten vaak Thaïs (in de Oudburg in Gent), vegan sushi of pizza zonder kaas bij de Italiaan.

Maar ons favoriete plekje blijft de Royal Indian. De eigenaar is zelf ook vegan waardoor er tal van vegan opties mogelijk zijn.

Royal India Restaurant
Donkersteeg 19
9000 Gent


Lasagne (4 pers.)

  • 1 courgette
  • 1 aubergine
  • 5 tomaten
  • 1 teentje knoflook
  • 1 brik passata tomatensaus 
  • 1 pot truffeltomatensaus van Fragassi (niet noodzakelijk, maar is er super lekker bij. Te verkrijgen in Delhaize)
  • Lasagneblaadjes (tip: met spinazie of met linzen
  • Scheutje tabasco
  • Handje (verse) basilicum
  • 800ml ongezoete sojamelk
  • 60 gram bloem
  • 80 à 90 gram plantaardige boter
  • Peper, zout, nootmuskaat

Snij de courgette en aubergine in schijfjes en bak ze even aan in de grillpan.
Kruid met peper.

Snij ondertussen de tomaten in kleine stukjes en stoof samen met een teentje knoflook in een pan. Voeg na 3 min. de passata en tomatensaus met truffel eraan toe en laat nog even pruttelen. Kruid met peper, tabasco en basilicum.

Voor de bechamelsaus laat je de boter smelten.
Voeg de bloem toe wacht even tot het pruttelt.
Roer beetje bij beetje de
sojamelk eronder door tot de saus de gewenste dikte heeft.
Kruid met peper, zout en nootmuskaat. 

Stel de lasagne laagje voor laagje samen: groetjes – tomatensaus – lasagneblaadje – bechamelsaus. 
Zorg dat je eindigd met een laagje bechamelsaus. Indien je wenst kan je het afwerken met vegan kaas. 

Smakelijk!

bord lasagne

Photography by Henry Houdmont.
Diep lasagne/pasta bord by Sergio Herman.

ovenschotel

V’GAN Magazine

lezen

Kí-ló-méters wordt er geschreven rond vegan food en lifestyle. Er bestaan super veel interessante blogs, boeken, instagram accounts,… Vooral onze Noorderburen zijn hier sterk in en alom vertegenwoordigd in de vegan community.

Neem zeker eens een kijkje op deze blogs:
https://www.blackbirdsandcakes.nl/
https://www.julieslifestyle.com/nl
https://lisagoesvegan.com/

In België is het wat dat betreft een pak rustiger. Iets waar ongetwijfeld snel verandering zal in komen. Met grote belangstelling viel mijn oog, afgelopen week in de lokale supermarkt, op een nieuw Vegan lifestyle magazine: V’GAN. Oké, het is dan geen Belgisch blad maar een initiatief van de Nederlandse blogster/Instagramster Sanne Van Rooij, maar voldoet wel helemaal aan de verwachtingen van een Vegan lifestyle blad. Het magazine komt 4 keer per jaar (1 per seizoen) uit en staat boordevol interessant weetjes, recepten en artikels.

vgan magazine 2

Het lezen van V’GAN past perfect bij een frisse smoothie:

  • 300ml Alpro Sojamelk
  • 3 à 4 eetlepels havermout
  • 4 à 5 aardbeien 
  • 4 à 5 frambozen 

Bevoorraad je diepvries met aardbeien en frambozen. Ideaal voor het instant smoothie- of ijsjeswerk.

 

The very first beginning

Info

Laten we starten met een quizvraag: hoeveel soorten vega’s (veganisten & vegetariërs samen) bestaan er zo?

Tot hoeveel ben je geraakt? Of dacht je ‘hoezo er zijn verschillende soorten?’?
Tegenwoordig hoef je gelukkig niet meer uit te leggen wat je wel of niet eet als je aangeeft dat je een veganistische eetstijl hebt. Toch schrok ik behoorlijk toen ik onderzocht welke verschillende stromingen er precies allemaal zijn in het vega-wereldje.

Vegetariër

Zij zijn diegenen die geen dieren eten (vlees/vis/kip) maar wel producten die afkomstig zijn van dieren.  Ze hebben de overtuiging geen dieren te eten die doodgemaakt zijn. Vandaar dat ze wel melk, eieren, kaas, yoghurt,… eten. Als op de menu-kaart ‘vegetarisch’ staat, is dit doorgaans de soort vegetariër die gevoed zal worden. Eigenlijk is het een lacto-ovo vegetariër, maar geef toe, dit bekt niet zo goed, en waarschijnlijk zal de ober van zowat elk restaurant hierover dagelijks duidelijkheid moeten scheppen bij zijn hongerige gasten.

Sommige lacto-ovo vegetariers durven wel eens die lacto of de ovo laten vallen. Lacto vegetariërs eten wel alle zuivelproducten, maar laten alles wat eieren bevat achterwege.
Een Ovo vegetariër eet juist wel alles wat eieren bevat, maar geen zuivel.

Pesco- & Pollotariër

Iemand met een vegetarische eetstijl die beslist om wel vis te eten, gaat door het leven  als een pescotariër. Een pollotariër eet dan juist wel gevogelte maar geen vlees of vis.

Veganistisch

Zij zijn diegenen die enkel plantaardige producten eten. Dus helemaal niets van vis, vlees, zuivel, gelatine of andere producten die afkomstig zijn van dieren. Door deze levensstijl redden ze maar liefst per jaar zo’n 46 dieren en dragen ze flink hun steentje bij aan een gezonde levensstijl. Ondanks dat ze vaak te horen krijgen ‘wat eet je dan wel?’, kan ik me geen gevarieerdere, lekkere en gezondere keuken bedenken dan de veganistische.

Veganist-600x340

En dan hebben we nog…

Om het lijstje nog helemaal compleet te maken en jouw vocabularia uit te bereiden: er zijn ook nog flexitariërs (zij die af en toe vegetarisch eten), flexanisten (zij die af en toe veganistisch eten) en fruitariërs (veganisten die enkel de vruchten van een plant eten zonder dat de plant op zich beschadigd wordt, zoals fruit, vruchtgroenen, noten, zaden, granen).

Gelukkig bestaat labeling

Niet alleen de super georganiseerden en de Dymo verslaafden zijn fan van labeltjes, maar ook zeker diegenen met een vegetarisch of veganistisch eetpatroon zijn labeltjes ongetwijfeld erg dankbaar.

Heel wat merken vermelden ondertussen op hun vegetarische/veganistische producten het internationaal v-label.

v-label_vegetarian_BE_front-234x300

Er bestaan 2 soorten labels, eentje waar vegetariërs blij van worden en eentje die veganisten een gerust hart bezorgen.

v-label_vegan_rgb-238x300

Weg met het uitpluizen van de kleine lettertjes op de ingrediëntenlijst!

De zorgvuldige verpakkings-onderzoekers, zullen ongetwijfeld al gemerkt hebben dat het v-label niet hetzelfde is als onderstaand label:eu_biolabel_1

Dit EU label geeft aan dat het product biologisch is. Oók interessant en leuk om te weten, maar het wil niet zeggen dat het product veganistisch is.

Zo, de volgende keer dat je meedoet aan een quiz en er een vraagt komt over dit thema: you got this covered!